Corona-test nummer 631. Nee, we hebben geen klachten gelukkig. Nee, ook geen reden om aan te nemen dat we besmet zijn sinds de vorige test. Ja, we willen wel graag mee met onze geboekte cruise vrijdag. Dus mocht er nogmaals getest worden. In de categorie goed-besteed-vakantie-budget.
Na een relaxt ochtendje, beetje lezen en wat dingen regelen voor de cruise, reden we rond tien richting testlocatie.
Ik meld mezelf aan met Colin en Ivy, terwijl Arjan bij een slapende Riff in de auto blijft. Het meisje achter de balie is nieuwsgierig waar we vandaan komen. Nederland? Nog nooit van gehoord. Ze besluit het te googlen terwijl ik de paperassen invul. “Wow, all those canals? Doesn’t people fall in there?” Ik glimlach vriendelijk terug; “Only when they’re really drunk”.
Na het invullen van de papieren worden we een voor een het kamertje ingeroepen voor de test. Daarna moet ik via een app een account aanmaken voor ons alle vier, waar ik opnieuw dezelfde informatie invul. Vreemde vragen, waarbij ik wederom moet aanvinken dat ik ‘wit’ ben. Wat etniciteit te maken heeft met een corona-test ontgaat me enigszins.
Ondertussen vraagt de apotheker me wat ik van Florida vindt. Het mooie weer? Daar stemt ze niet mee in. “Wij in Florida vinden dat het te vaak regent”.
Ze heeft inderdaad écht geen idee waar ik vandaan kom ;).
Nadat alle informatie in tweevoud is geregistreerd zet het meisje het geheel voor de zekerheid nogmaals in haar eigen computer, waarna we een uur later eindelijk met de negatieve testresultaten in de hand de drogist uit flaneren.
Door naar nog meer geflaneer, want we gaan outletshoppen.
De innerlijke mens wordt eerst in toom gebracht bij de foodcourt. Voor elk wat wils; ijs, sushi of gefrituurde kip.
We bezoeken een paar winkels, maar horen in de verte de lokroep van ons zwembad. Alsnog lukt het ons om bij die ‘paar’ winkels een stapel flappen armer en een stapel kleding rijker te raken.
We hebben een hele relaxte middag aan ons zwembad, hoe lekker is dit toch. Het kabbelende meertje op de achtergrond, af en toe scharrelt er een ibis voorbij. Wie doet je wat.
Eind van de middag vullen we de overige sloot aan informatie in voor de cruise, hebben we dat maar gehad. Van afspraken over hoeveel budget je kinderen op hun polsbandje krijgen, tot het inplannen van de aankomst.
Daarna gauw naar buiten, op pad in de nieuwe outfits. Totally ready voor het betere flaneer-werk. Ik doe nog een poging een leuke foto van de kids voor het huis te maken, maar ze alledrie stilzittend en glimlachend op een stoepje laten zitten… Laat maar 😉
We moeten bijna nog haast maken voor onze diner reservering. Want vanavond gaat het dus echt gebeuren hoor, onze guacamole date!
Wat is daar nou zo bijzonder aan? Nou, allereerst: de guacamole wordt vers aan tafel bij je bereidt. Een karretje ingrediënten wordt aan tafel geparkeerd, waarna je zelf kunt kiezen hoe pittig/mild je het brouwsel wilt hebben. Vervolgens wordt het geheel gemixt en gestampt en aanvallen maar. Hoog tijd voor een Coronaatje erbij. Met de negatieve testresultaten op zak durven we het wel aan.
Na het eten nemen we nog even een kijkje bij de chocoladefabriek, eveneens op de Walk van Universal.
The Walk is het winkel- en uitgaansgebied van Universal en heeft een hele andere sfeer dan Disney. Rauwer, alternatiever en een hoger party gehalte, met diverse bars en clubs. En enorm vermakelijk hoe de die-hard Harry Potter fans zichzelf oververhitten door de hele dag (ruim 30 graden) met een dik gewaad te lopen. Ieder zijn hobby natuurlijk, wie ben ik, al leent dit klimaat zich meer voor een wat tropischer idool.
We hebben vandaag een heerlijk dagje gehad. Morgen staat er een pretpark op de rol: Lego-world!
