Fijne feestdagen – de zomereditie

Tawny, topaque, muscat; het hadden zomaar namen van de nieuwe kleurcollectie van Flexa kunnen zijn. Maar, het is nog veel beter! Het zijn de zogenaamde fortified wines (vergelijkbaar met port) waar de regio Rutherglen om bekend staat. En dus kunnen we niet anders dan een aantal wijnmakerijen bezoeken hier.

Van kneuterige familieboerderij met speeltuintje tot chique proeflokaal met glimmend marmer, elke wijngaard heeft weer een hele andere sfeer. Tegen een kleine betaling (variërend van 5 tot 15 dollar) mag je alle geselecteerde wijnen proeven. En dat zijn er in sommige gevallen wel 30!

Meer dan je lip erin hangen, aflikken en je glas leeggooien zit er voor ons dan ook niet in, om half 12 ‘s morgens, per auto. Gelukkig hebben we de wijngaard op loopafstand voor de namiddag bewaard.

De zak met Lego is ook deze dagen weer een ieders grote vriend. De kids vermaken zich overal, dat is zo schattig om te zien. Bij een wijngaard vraagt de sommelier zelfs of we ze ‘hebben vastgespijkerd’ op het kleedje, aangezien ze zo lief blijven zitten. Allemaal een momentopname natuurlijk, morgen vliegen ze elkaar met dezelfde vaart weer aan.

Ook hier hebben we weer een mooi plekje, in een stacaravan op een camping, naast de speeltuin. Met uitzicht over een prachtig meertje, omgeven door hoge bomen. Eveneens de thuisbasis van honderden kaketoes en wel heel bijzondere nachtbrakertjes; de bushtail possums. In het Nederlands hebben ze een wat minder spectaculaire naam, deze Vosoekoes.

Via een overnachtingsstop in het onbekende Mittagang begeven we ons naar Sydney voor de feestdagen. Maar niet voordat we hier nog de laatste kerstinkopen doen. Die avond, als de kinderen op bed liggen in het motel, staan Arjan en ik samen de cadeautjes in te pakken, in de achterbak van de auto op de parkeerplaats. Het is zó kneuterig, papier knippen met het nagelschaartje, plakband afscheuren met het gebit en elke tien minuten even de achterklep dicht en open doen zodat de binnenverlichting weer aan gaat. Dit zijn van die gekke herinneringen die zo speciaal zijn, dat de locatie bijna ondergeschikt wordt.

Eenmaal in Sydney slaan we de laatste kerstboodschappen in, tot hagelslag aan toen. Want hier in Sydney bevindt zich zowaar een Hollands winkeltje. Met kaas, oliebollenmix, poedersuiker, broodbeleg, drop, Zaanse mayo en ga zo maar door. Je kan het zo gek niet bedenken of het is er. Halverwege de winkel bevindt zich een cafeetje in Hollandse stijl. Dikke tapijten op de tafels, Oud-Hollandse reclameposters, Frans Bauer uit de speakers en natuurlijk een bitterballetje op de menukaart. Maar de Hollandse beleving gaat nog verder, want achter het cafeetje zat iets verscholen dat zich het best als een kringloopwinkel laat omschrijven. Bakken vol vergeelde smartlappen-platen en schlager-cassettebandjes. Rekken met allerlei oranje-kleurige kledingstukken. Zelfs een groot assortiment aan donkerhouten meubelen, die in menig Nederlands seniorenwoning niet zouden misstaan. Wat bijzonder om te zien, maar eerlijk is eerlijk, die kroketjes en frikadellen gaan er heus wel in na al die maanden!

Kerstavond brengen we door in het centrum van Sydney, bij het gratis festival ‘Sydney Noël’. Alles is mooi verlicht, er zijn tal van kerstkraampjes en iedereen ziet er even feestelijk uit. Er is een vermakelijke kerstvariété op het grote podium, waar zelfs de kerstman nog even een liedje komt meezingen. Voor de kinderen alle reden om nog een beetje zenuwachtiger te worden, want hij is dus blijkbaar al in de buurt!!!

Gelukkig blijkt de volgende morgen dat hij ons niet heeft overgeslagen, de sokken zijn gevuld en onder ons kerstboompje liggen ook nog wat pakjes. Ze waren er zo mee bezig de afgelopen dagen en dan dat enthousiasme op kerstochtend… Heel aandoenlijk.

Je begrijpt, we zitten deze eerste kerstdag al heel vroeg aan het ontbijt, nadat alles uitgepakt is. De rest van de dag brengen we door op Bondi Beach, een van de bekendste stranden ter wereld. We waren absoluut niet de enigen met dit idee, maar wat is dit ontzettend leuk om mee te maken. Het zonovergoten strand, bomvol met mensen voorzien van kerstmutsen en rode badkleding. Dat echte kerstgevoel is er toch niet helemaal hoor, zo met 30 graden.

Maar als we die avond een gezellig kerstdiner houden is de Christmas-vibe er alweer een beetje meer. Mooi versierde tafel, een driegangenmenu, kerstmuziekje. Na het eten een kerstfilmpje kijken. Het voelt lekker huiselijk in deze knusse bungalow.

Tweede kerstdag, ookwel Boxing Day, wordt hier anders gevierd dan wij gewend zijn. Op deze dag begint de beruchte ‘after-christmas-sale’, dus trekken veel mensen erop uit om te shoppen. De rest kijkt thuis sport, of gaat er een dagje op uit, bijvoorbeeld naar het strand of park. En zo belandden wij in een parkje om de hoek, met waterspeeltuin.

Het is natuurlijk enerzijds jammer dat we onze familie missen met kerst, maar gelukkig hebben we de digitale wereld om elkaar toch even fijne kerst te wensen. Het voelde ook echt als een ander soort kerst. De zomer-editie ofzo. En zo is onze zonnige kerst voorbij gevlogen!

Hier in Australië is het nu de eerste week van de zomervakantie. Dus zitten we samen met heel veel Australische gezinnen in de speeltuintjes, aan de meertjes en op het strand. Sydney is een echte gemixte stad, met inwoners uit alle uithoeken van de wereld. Daardoor vergeet je soms even waar je bent, dat is zo apart.

Onze Airbnb staat in Parramatta, een buitenwijk van Sydney. Vanaf hier kunnen we gemakkelijk met de huurauto naar de verschillende plekjes, zoals bijvoorbeeld een dagje Bronte Beach, de minder bekende buurvrouw van Bondi Beach. Maar voor ons met kids des te leuker, mede dankzij het zoutwaterzwembad aan zee en treintje op het grasveld.

Iets dichterbij bevindt zich het Parramatta Lake. Een kleinschalig meertje waar we lekker een paar uurtjes hebben kunnen vertoeven.

Onze Airbnb ligt aan de Parramatta River, vlakbij de pier. Vanaf hier vertrekt elk uur een bootje richting het centrum van de stad. Die veerpont doet er weliswaar 3x zo lang over, maar is een ontzettend leuke manier om Sydney in te komen. Tel daar de parkeerkosten in het centrum bij op (die op een doordeweekse dag zomaar weleens kunnen oplopen tot meer dan honderd dollar – geen grap) en we hebben ons ideale vervoersmiddel gevonden voor vandaag.

Als we het centrum invaren, de bekende brug en het operagebouw zien, voelt dat echt alsof je een wereldstad invaart. Zo’n herkenbaar, vaak gezien beeld.

We wandelen door alle wijken van de stad en wanen ons zelfs weer even in Azië. We bekijken de nieuwste collectie in de Lego-store en trakteren onszelf op een welverdiend ijsje. Als we rond 4 uur bij de boot aankomen blijkt de boot van half 5 naar Parramatta al vol te zijn. Gaat er nog eentje over een uur? Dat is wat onduidelijk. Iets met getijden. Dus besluiten we een andere boot te pakken die tot de voorlaatste haven gaat. En dan dat laatste ‘stukje’ even te lopen. Zo plakken we er aldaar nog een extra wandeluurtje aan vast en staat de teller op meer dan 20 km.

Maar we hebben veel gezien en gedaan en een goede indruk van deze fijne sfeervolle stad.

Een paar dagen later zitten we wederom op de boot, dit keer om oudejaarsavond in de stad door te brengen. We hebben geluk dat we bij de eerste pier van de route opstappen, want twee haltes later zit de boot vol en besluit de kapitein onverstoorbaar alle volgende pieren voorbij te varen. Ik kan niet spreken voor de rest van het OV in Sydney, maar de dienstregeling van deze veerpont is allerminst betrouwbaar voor zover ik heb meegemaakt.

Eenmaal in de stad besloten we te kijken of we met onze nep-kaartjes toch een ‘ticketed area’ in konden komen. Via Facebook had ik iemand gevonden die haar kaartjes verkocht, maar het ging allemaal een beetje gek, dus hadden we al vrij snel het geld teruggehaald via Paypal. En zij blijkbaar de kaartjes, maar we waagden toch een poging, tevergeefs. Er blijken sowieso heel veel valse kaartjes in omloop te zijn voor de tientallen evenementen in de stad op oudejaarsavond.

We besloten een leuk stekkie te zoeken in een van de areas waar geen kaartje voor nodig is en vonden een grasveldje onder de brug, met prachtig uitzicht op het opera house. Vanuit de perfecte hoek dit keer, dus ik neem mijn eerdere woorden over het asymmetrische en oncharmante terug.

We spreidden onze handdoekjes uit en zagen het rondom ons in het daaropvolgende kwartier ramvol lopen. Iedereen op kleedjes, spelletjes doen, picknick mee, echt heel gezellig. Het werd zelfs zo druk dat de politie het gebied enige tijd afsloot met hekken en grote brede mannen. Er mocht niemand meer in, in verband met de veiligheid. We hadden geen half uurtje later moeten komen.

De tijd ging eigenlijk best snel en voor we het wisten werd het schemerig. En toen was daar om 21:00 uur de eerste knal, het kindervuurwerk! Op 8 verschillende plekken op het water wordt tegelijkertijd vuurwerk afgestoken met nieuwjaar, dus waar je ook staat, je hebt altijd meerdere vuurwerkpunten die je kunt zien. En alles ritmisch en exact gelijk. Echt ontzettend mooi vuurwerk.

De kinderen waren er heilig van overtuigd dat het nu middernacht was en dat hebben we zo maar gelaten. We besloten een taxi te pakken naar huis, de vermoeide kindjes lekker op bed te leggen en de rest van het festijn vanaf de bank mee te volgen.

De volgende dag werden we extreem fit wakker, zeker voor een eerste januari, mede dankzij het ‘no alcohol-zone’ veldje van de avond ervoor. En aangezien we na 1 glaasje champagne doodmoe ons bed in rolden viel er vandaag weinig uit te brakken. We hebben lekker rustig aan gedaan en even gebeld met het thuisfront, waar we hen gelukkig nieuwjaar konden wensen vanaf ons ontbijt. Rond twee uur gingen we de auto in, op weg naar een wel heel leuk tijdverdrijf voor de eerste dag van het jaar. Op Bondi Beach wordt namelijk al jaren de Hollandse nieuwjaarsduik georganiseerd. Compleet met oranje Unox-mutsen! We verbazen ons over de enorme stroom oranje-gangers, voorzien van oranje shirts, badkleding en zelfs Nederlandse vlaggen. Het feest kan niet op wanneer de warming-up (voor zover we het nog niet warm genoeg hadden) begint. De hele oranje bubs springt, aangezet door de melodieën van de Snollebollekes, van links naar rechts over het zand. Na nog wat lekkere hits van eigen bodem sluiten we af met een luidkeels Wilhelmus, waarna de duik kan beginnen. We rennen met wel honderden Nederlanders in een grote stoet de Pacific Ocean in. Dit hele schouwspel moet een gek gezicht zijn voor alle overige strandgangers. Maar het voelt ook wel speciaal om hier onderdeel van te zijn, dat Hollandse volkje, dat hier op het strand zo verbroederd. Het was met recht een lekkere verkoelende duik. Waar Colin eerst absoluut de zee niet in wilde is hij onder Hollandse groepsdruk toch gegaan. En nu wil hij er zelfs niet meer uit, dat springen in de golven bevalt hem wel. Z’n zusje daarentegen zag dat hele gebeuren in het water met de mutsen niet zitten.

En zo is het begin van 2023 een feit! Een nieuw jaar, met nieuwe plannen, dromen, bestemmingen en reizen. Cheers to that!