Nederland… Hoe bizar, om ineens weer je eigen taaltje om je heen te horen op de luchthaven. Terwijl we op de koffers wachten zien we opa Henk zwaaien van achter het glas. We hebben de bagage lekker vlot en zijn compleet verrast als we even later ook mijn ouders zien staan! Het is immers bijna middernacht op m’n moeders verjaardag, dus we hadden dat niet verwacht. Extra leuk om ze te zien en in levende lijve te kunnen knuffelen.
Eenmaal onderweg naar huis voelt het zo dubbel. Het is enerzijds fijn om er te zijn, dierbaren te zien en tijd samen te hebben. Maar er is ook een grote error in mijn hoofd, het klopt niet dat we hier nu zijn. We zouden een jaar wegblijven en nu hebben we ‘al’ na 8,5 maand deze vreemde cultuurschok van terug in Holland zijn. Vooral het binnenstappen in ons eigen huis voelt zo vreemd. Als tijdelijk verhuur-vakantiewoning zijn er wat dingen veranderd en moeten we soms zoeken naar waar alles staat. Maar zodra we op de bank ploffen voelt het zo vertrouwd. Voordat we gaan slapen smeren we nog even een bruin broodje met zeer gemiste Filet American. Als we er dan toch zijn!
Het weekend staat niet een klein beetje vol, maar bomvol afspraken. We hobbelen van brunch, naar lunch, naar borrel, naar diner. Het is allemaal super gezellig, maar wat een contrast met ons leventje van de afgelopen maanden zeg! Het is heerlijk om iedereen weer even te zien en gezellig bij te praten. En ook prettig te ervaren dat je na maanden weg zijn gewoon de draad weer oppakt alsof het gisteren was.
We hebben ons flitsbezoekje best een beetje onderschat en voelen ons lichtelijk overprikkeld als we die dinsdagmorgen weer het vliegtuig instappen. Het was heel fijn even thuis te zijn, maar het is ook goed om weer door te reizen met elkaar. Terug in ons reisbubbeltje met zijn vijven.
Zo zoet en rustig als Riff thuis was (wij herkenden hem amper), zo komen in volle vaart alle indrukken eruit tijdens de 12 uur durende nachtvlucht van Frankfurt naar Kaapstad. Met trillende trommelvliezen, weinig nachtrust en vermoedelijk heel wat nieuwe vijanden stappen we het vliegtuig uit. We hebben met onze aankomst in Zuid-Afrika op de dag af 6 vluchten en 6 landen in een week achter de kiezen (overstappen in Portugal en Duitsland incluis).
Maar voorlopig verplaatsen we ons overland; op naar de autoverhuur! Alles verloopt vlotjes en gelukkig kunnen we meteen door naar de Airbnb in Paarl, een klein uurtje rijden. We hebben een gezellig huisje en zoeken direct ons bed op om even bij te slapen.
Als we later die dag boodschappen doen realiseer ik me weer hoe verrassend welgesteld ik het hier vier jaar geleden ook al vond. Het is allemaal zó goed verzorgd in Zuid-Afrika, alles wat je nodig hebt is er. Keurige ruime winkelcentra, talloze restaurants met speeltuintjes, mooie villawijken en goede overzichtelijke wegen. Het enige grote nadeel: de load sheds. Driemaaldaags gaat de stroom eraf volgens een vast schema. Meestal voor een periode variërend van 2 tot 5 uur per keer. De hele politieke discussie eromheen is een interessante, maar in de praktijk merken we al direct dat een load shed rond etenstijd een positief effect heeft op de klandizie in restaurants. Zelfs wanneer ze alle frituur gerechten noodgedwongen van de kaart moeten halen tijdens deze stroomloze uren.
Onze week in Paarl bestaat vooral uit huiselijke knussigheid, voorbereidingen treffen voor de komende reismaanden en wijngaarden bezoeken.
Zo oefenen we bijvoorbeeld met ons eigen brood bakken in een nieuw gekochte ‘dutch camping oven’. Lekker royaal ingeolied zetten we hem tussen de kolen. Bol deeg erin, kooltjes op de deksel en bakken maar. Een half uur later wippen we een soort vettige reuzenoliebol (tot Colin z’n grote vreugde) met een goed doorbakken bodemkorst uit de kookpot. Tja, alle begin is moeilijk zullen we maar zeggen. Gelukkig heb ik recentelijk ontdekt hoe pannenkoeken te bakken zonder Koopmans 😉
Verder stippelen we vanuit hier de komende reisroutes uit met behulp van grote dikke boeken over Namibië en Botswana. Zomaar wat activiteiten waarbij een loadshed bijna ongemerkt voorbij gaat.
We zitten tussen de beroemde wijngebieden Stellenbosch en Franschhoek en pakken op de meest regenachtige dag van deze natte herfstweek een trammetje langs de verschillende wijngaarden. Je kan zelf je route en stops bepalen, deels via de winetram en deels via een klassieke bus. Super leuk om te doen, zo dwars door de druivenranken en prachtige velden. Al zou het uitzicht met een zonnetje erbij waarschijnlijk helemaal indrukwekkend zijn.
Veel wijngaarden in deze regio zijn ook mega leuk voor kinderen, met speeltuinen (indien mooi weer), snoep-proeverijen en picknicks (ook indien mooi weer).
Voor de geïnteresseerden; wij bezochten de volgende wijngaarden:
- Noble Hill: heerlijke wijntjes (vooral de rode) en met speeltuintje. Terras is bij goed weer ook sfeervol.
- Plaisir: wat ons betreft de allerlekkerste wijntjes! Naast het proeflokaal een klein indoor-marktje met verkoop van delicatessen, zoals chocolaatjes en snoepjes voor de kids.
- Vrede en Lust: heerlijk kaasplankje, maar de wijntjes vonden wij wat minder, ondanks de sfeervolle zithoek bij de open haard.
- La Pommier: in het proeflokaal mogen geen kinderen komen, maar het restaurant biedt daarentegen een kids-pairing van melk met smaakjes en zoetigheid. De wijnproeverij (en info) vonden we wat summier in het restaurant.
- Tokara: een prachtige wijngaard met fenomenaal uitzicht vanuit het proeflokaal. Lekkere wijntjes en uitgebreide uitleg. De lunch die we eraan vast plakten verderop op het terrein in de ‘Deli’ was ook een succes: lekkere pizza’s, leuke speeltuin en een kist met binnenspeelgoed voor de kleintjes. En als je van kunst houdt kun je hier ook je lol op, genoeg artistiekst te zien binnen en buiten.
Nou tot zover jullie reisleider, die nu doorreist naar Knysna! Ciao!
