Inmiddels zijn we alweer een maand op het Afrikaanse continent en wordt het toch echt wel tijd voor wat dierlijk gezelschap! Etosha NP; wildlife here we come! Hier gaan we vier nachtjes, verspreid over verschillende campings verblijven. Zodra we de grens van het park gepasseerd zijn zien we al direct struisvogels en giraffen!!!
We maken een klein rondje voordat we ons naar de camping begeven, om enkele waterpoeltjes te bekijken. De vijvertjes op de kaart blijken in de praktijk dikwijls helemaal droog te liggen, en ook het landschap in dit gedeelte ziet er niet bepaald groen uit. De camping is daarentegen prachtig en gezellig druk. De kids socializen met een Engels gezin uit Nieuw-Zeeland die ook lang op reis zijn. Lekker samen even zwemmen en met de Duplo spelen.
Bij de camping bevindt zich een waterpoel, waar we vanaf onze tent in 2 minuutjes naartoe lopen. Als de zon bijna ondergaat zien we een neushoorn aan de waterkant drinken!!!
Maar als we later die avond nog even een kijkje nemen vindt er een prachtig schouwspel plaats. Een olifant, vier giraffen en wel vijf neushoorns, waaronder een kleintje!! Een tijdje in stilte naar deze beesten staren heeft bijna een meditatieve werking. Wauwie de pauwie.
De volgende dag vertrekken we zo vroeg als mogelijk op safari. De echte fanatiekelingen zijn tegen die tijd allang al ingeklapt en vertrokken, maar ik weiger te haasten in de ochtend. Dat doen we volgend jaar wel weer 😆.
Dus tuffen wij rond 9 uur een compleet verlaten camping af. We nemen prachtige routes en zien de omgeving veranderen. Onderweg spotten we een leeuwenstelletje onder een boom in de schaduw! Yessss!!! Katachtigen zien tijdens een safari is toch iets waar je op hoopt natuurlijk!
Eigenlijk is op safari gaan net een grote speurtocht. Voor de kids hebben we boekjes van het park gekocht met daarin alle dieren, routes en plattegronden van de campings. Colin focust zich het liefst op de landkaartjes, routes en km’s, terwijl Ivy aan Riff laat zien welke dieren er allemaal zijn. We hebben gezegd dat ze de iPads mogen gebruiken om foto’s te maken van wat ze zien. Gooi af en toe nog een lolly richting de achterbank en je hoort ze niet meer.
De volgende camping is een stuk groener en het wemelt er van de vogels en eekhoorntjes. We verblijven hier twee nachtjes dus is er alle tijd om met de Lego te bouwen en verhalen bij het kampvuur te vertellen. Leve google en zo had ik algauw (althans dat dacht ik) ‘gezellig kampvuurverhaal’ gevonden. Bleek dat m’n zoekopdracht automatisch in ‘griezelig kampvuurverhaal’ was omgezet. Daar kwam ik dus ergens tussen een verhangen zombie en een bebloed broodmes achter. Die ik uiteraard vakkundig wegimproviseerde in een opeens heel omsamenhangend verhaal met een onverwachts snel einde. De dag erna heb ik zelf maar een verhaaltje geschreven.
Ook deze camping heeft een waterpoel, waar we een kijkje nemen tijdens zonsondergang. Het wordt steeds een beetje donkerder en donkerder, maar de waterpoel blijft leeg. Tot er opeens geritsel te horen is. Knisperende rotsgrond. En dan komt daar een neushoorn tussen het gras vandaan gesjokt. Wat is de natuur toch mooi.
We chillen lekker een dagje op de camping, zwemmen, lezen, spelen en even Riff z’n haar bijknippen met het nagelschaartje. De plukken hingen de hele tijd in z’n ogen, maar na mijn creatieve kappersuitspatting hebben we nu een Beatle met scheef bloempotkapsel mee. Je wordt steeds minder kritisch als je zo’n tijd op reis bent. Make-up? Wat is dat? Een haarborstel? Geen idee. Lenzen? Laat maar zitten joh.
Wanneer we naar de volgende camping rijden merken we dat het oosten van Etosha national park een stuk groener is dan wat we tot dusver hebben gezien. Al liggen ook daar superveel aangeduide waterpoeltjes droog. En degene die wel onder water staan zijn klein en ondiep. De droogte hier vind ik super confronterend en het idee dat dit allemaal gevolg is van (door mensen gecreëerde) klimaatverandering is zo’n treurig idee. Super tegenstrijdig, want we genieten ondertussen zo van reizen, iets dat alles behalve goed voor het klimaat is natuurlijk. Maar dat overweldigende natuur als deze, met al die mooie beesten, op den duur verloren gaat is een somber vooruitzicht.
Dus genieten we maar dubbel en dwars van de dieren. Vandaag kruizen vooral veel olifanten onze route. Letterlijk, als ze soms opeens uit de bosjes naast de weg tevoorschijn komen. De lichaamstaal van een olifant liegt niet en ze zijn overduidelijk niet allemaal even blij met ons bezoekje.
Als we tegen het einde van de route bij een een watertje komen zien we een hele grote groep olifanten drinken. De kleintjes kunnen hier zelfs een beetje badderen! Het is zo wonderlijk om ze te observeren. Hoe de kalfjes nauwlettend hun ouders in de smiezen houden en ze op de voet volgen.
Hoe een ander kleintje toeterend achter een vogel aan huppelt en zichzelf onder het zand wappert. Het is net een toneelstuk! Even later zien we vlakbij de camping nog een kudde, waarvan er eentje met een grote waterslang (vermoedelijk vanaf de camping) aan de haal is gegaan.
We hebben genoten van alle safari’s in Etosha en rijden verder noordwaarts naar een lodge in het plaatsje Rundu. Het laatste uurtje zien we steeds meer het ‘echte’ Afrika. Dorpjes bestaande uit klei hutjes met rieten daken. Kindjes in uniform, druk spelend met een autoband. Zodra we langs rijden beginnen ze te zwaaien en een stukje mee te rennen. Er lopen grote kuddes vee op en naast de weg. We zien zelfs een keer hoe een aantal koeien een van hun dode soortgenoten op een houten plank meetrekt. Het is zo uniek om te zien hoe de mensen hier leven. Een enkele geluksvogel heeft een schotel aan z’n kleihut hangen. Je irriteren aan Ziggo wegens leveren van trage wifi is hier niet aan de orde.
Na een mooie route arriveren we in Rundu, een dorpje tegen de grens met Angola. We verblijven in een kleinschalig resort aan de Okavango rivier, die een natuurlijke grens vormt tussen beide landen. We komen even lekker bij in een zacht bed in een fijn huisje, heerlijk badderen en relaxen!
Wauwie wat mooi!!! He werkt toch wel de.lichaamsbeharing weg he🤣