LA. De plek waar 10 jaar geleden onze reislust is geboren. Waar we voor het eerst een ander continent bezochten, dollars vasthielden en een jetlag ervaarden. Het was een magisch gevoel, zo’n verre reis, en het smaakte naar meer.
En nu zijn we terug, met drie kids, en opnieuw hier zijn voelt best een beetje speciaal. We besluiten de eerste dag wat strandjes mee te pakken; Huntington Beach en het welbekende Santa Monica. Grappig om te zien hoe de sfeer tussen beiden compleet verschilt. Waar laatstgenoemde enorm toeristisch is en dus ook meer daklozen en overprijste parkeerplaatsen heeft, hangt er bij Huntington een gemoedelijke sfeer en is er vooral plaatselijke (grijze) bevolking op visite.
We verblijven de eerste paar dagen in Anaheim, en wie Anaheim zegt, zegt: Disney!!!
Dus uiteraard brengen we een bezoekje aan Mickey en z’n kornuiten. Het is niet druk in het park en perfect pretparkweer. We kunnen veel attracties meepakken en het is een heerlijke dag! (Mede dankzij de goed geregelde disability service voor Riff)
Na een paar dagen verruilen we Anaheim voor Burbank, een andere voorstad van LA. Vanuit daar touren we door de heuvels van Hollywood, over Rodeo drive en passeren we Beverly Hills. Het is tamelijk koud, dus we bekijken alles vanuit de auto met stoelverwarming. Zo kunnen onze zere Disneyvoetjes nog even bijkomen.
Op zaterdagmiddag zijn we uitgenodigd bij JD en Toby, kennissen van mijn tante. Toby’s moeder was van origine Nederlands en haar roots zijn terug te vinden in het hele huis. Er staan klompen, liggen Nederlandse boekjes en zelfs de driekleurige vlag hing aan de gevel ter ere van onze komst.
Onze kinderen vermaken zich enorm met de bak Lego en Colin heeft in hun zoon Casey een gezellig game-vriendje gevonden. Wanneer hun oudste zoon Cole zelfs een sterrenkijker ten tonele haalt is het feest compleet. We hebben een heerlijke middag en avond gehad met elkaar. Lekker geborreld, gekletst en gegeten samen.
De dag erna gaat de wekker vroeg, want we navigeren in het geniep alvast naar Las Vegas vandaag. Daar arriveren deze zondagavond Victor en Maxime, die nog steeds denken ons de volgende dag pas te zien daar.
In Vegas is het hartstikke druk (naar verluid zelfs de drukste dag van het jaar), want het is ‘super bowl sunday’. De dag waarop de grootste American Football wedstrijd van 2023 wordt gehouden. En de dag waar je op zoveel meer dan alleen de eindscore kunt gokken. Bijvoorbeeld op het tweede liedje dat Rihanna zal zingen tijdens de halftime show. Of de kleur van de emmer Gatorade die na de wedstrijd over de coach van het winnende team gegooid zal worden.
Tja, en wie gokken zegt, zegt Vegas! Dus een stad vol enthousiaste wedstrijd/gok-fanaten, heel tof om te zien.
Als we die avond de kids op bed hebben gelegd stellen we ons verdekt op achter een gokkast naast de lobby. Onze ogen blijven op de ingang gericht en na een uurtje wachten lopen ze daar eindelijk, nietsvermoedend (al filmend) naar binnen. Als wij dolenthousiast die kant op snellen is de verrassing compleet!
De eerste dag brunchen we samen (geen Vegas zonder buffetten) en moeten Maxime en Victor naar een kantoortje ivm wat papierwerk voor de trouwerij later deze week. Die avond komt de oppas ons aflossen en hebben we onze vrienden wederom voor het lapje gehouden. We ontmoeten elkaar beneden (zij denken dat we een drankje gaan doen ergens) en daar staan we wederom paraat als het verrassingsteam. Dit keer met bachelor(rette) kostuums, champagne en een limo. En zo kan het Las Vegas vrijgezellenfeestje beginnen! We rijden over de strip, brengen een flitsbezoek aan een café met schaarsgeklede dames en belandden in nachtclub Jewel. Wat een happening.
Een memorabele avond met dito hangover de dag erna. Het was ontzettend leuk om de eerste dagen met elkaar in het MGM hotel te verblijven, maar op dag 3 verkassen wij met ons gezin naar de Bellagio.
Dankzij gespaarde rewards (via gratis online MGM spelletjes) kunnen we bijna voor niks in de Bellagio logeren de daaropvolgende twee nachtjes. De gezellige momenten volgen elkaar achter elkaar op en het is zo enorm leuk om weer samen te zijn. De kids hebben hun tante Maxime eveneens gemist en Colin is inmiddels aangesloten bij de Victor-fanbase. Tijdens het eten zit hij steevast naast hem en ook in het Engels blijkt Colin de oren van je kop te kunnen kletsen (super knap hoe dat elke dag een beetje beter gaat).
Als we op woensdagavond bij het ‘Rainforest cafe’ zitten (omgeven door namaak olifanten, hysterische jungle geluiden en zo nu en dan een special effect-onweersbui) slaat de spanning bij Maxime opeens toe. Want: morgen is de grote dag, de Vegas-wedding!
Maar daarover in het volgende blog meer!
