Walk the walk

Lego-time! Maar wel in oranje gehuld, hij is tenslotte toch jarig vandaag hė, die Willem.

Een uurtje rijden vanaf Kissimmee ligt Legoland Florida, in het plaatsje Winterhaven. Daar kan ik nu een flauwe temperatuur-gerelateerde grap over maken, maar ik zal me inhouden.

Als we bij de gate de parkeerkosten moeten aftikken krijgen we even schrik. Arjan is z’n VISA kwijt. Die moet dan wel gisteren zijn achtergebleven in het mapje met de rekening bij onze guacamole vrienden van Antojitos… Toch…? Er is niks extra afgeschreven sindsdien, dus we laten het maar even. Eerst het park in!

Bij aankomst is het nog erg rustig, we wijten het aan onze vroege aankomst, vermoedelijk. We besluiten het park van achteren naar voren te doorlopen. De eerste achtbaan is wat mij betreft meteen een groot succes. Want als actie-fotograaf aan de zijlijn gier ik het uit om de gezichten van mijn kinderen die om beurten doodsangsten uitslaan naast papa. Ik hoef jullie vast niet uit te leggen dat het qua achtbanen bij deze ene is gebleven vandaag.

Gelukkig waren er nog tal van andere dingen, waaronder bootjes, een kartbaan, waterpret en natuurlijk Lego bouwen!

Ook heel tof: Amerika in miniatuur. Wat gaaf om te zien hoe ze Las Vegas tot NYC hebben nagebouwd met miljoenen steentjes.

Het bleef de hele dag rustig in het park, tot onze grote verrassing. We hebben bij geen enkele attractie hoeven wachten. Als je dan op hoog tempo door de aangelegde wachtrijen loopt, en de bordjes ‘wachttijd vanaf dit punt: 60 minuten’ voorbij snelt geeft dat toch voldoening hè.
En dat terwijl ze hier wel iets heel handigs hebben uitgevonden bij de wachtrijen, zo zie ik bij het passeren nog in m’n ooghoek. Een speelhoekje met duplo, waar kinderen kunnen spelen tijdens het wachten. Geniaal bedacht.

Het park is echt een aanrader als je lego-fans onder de 10 jaar mee hebt. Erg genoten! 
Eind van de dag navigeren we voor de derde dag op rij richting de Universal Walk.

Gelukkig ligt de creditcard card inderdaad nog bij het restaurant, wat een opluchting. We vieren het met een frozen Strawberry Margarita in de hand. Terwijl we nog maar een keertje de Walk afwalken. De stappenteller heeft zoveel overuren gedraaid vandaag dat hij zojuist weer opnieuw bij nul is begonnen denk ik.

We besluiten te gaan eten bij een lekker steakhouse halverwege de route terug naar huis. We parkeren de auto en er blijkt een leuk winkelstraatje te zitten met een build-a-bear workshop. Aangezien de oudste twee al een zelfontworpen beer hebben is de beurt nu aan Riff. Het wordt alvast een verjaardagseditie!

Terwijl Riff die van hem tot leven wekt door z’n hartje erin te stoppen kiezen de andere twee nog een fancy outfitje uit voor hun exemplaren. Het blijft een bizar concept eigenlijk, een kledingwinkel voor beren. En het hele toneelstuk met het ’tot leven wekken’ is ronduit hilarisch. Maar we trappen er toch weer in.

We slenteren nog wat heen en weer door het gezellige straatje waarin links en rechts wat attracties staan, zoals een metershoge zweefmolen en een groot reuzenrad. In de verste staat een free-fall tower al een poosje stil. Als we dichterbij komen wordt mijn vermoeden bevestigd door afzethekken met daarvoor bloemen en ballonnen. Dit moet de plek zijn waar een aantal weken geleden een jongen op gruwelijke wijze uit de toren is geslingerd en daarbij om het leven is gekomen. Kippenvel, we keren maar gauw weer om. 

Op naar het restaurantje. We waren gekomen voor Outback, maar met een wachttijd van 50 minuten besluiten we wat verder te lopen. Die paar stappen kunnen er dan ook nog wel bij. We stuiten op Longhouse, eveneens een steakrestaurant. Een goede keus zo blijkt, want we eten echt super malse biefstukjes hier. En lekker ruime keuze aan groenten, was ik ook wel aan toe zo op dag 5.

Na het eten nog even gauw wat boodschapjes bij Wallmart en dan is het alweer de hoogste tijd voor de bedjes. Morgen een rustig dagje, even de voetjes laten rusten!