Ons Indonesiëavontuur sluiten we af in Ubud. Zodra we terug op Bali zijn merken we dat het veel rustiger is dan een maand geleden. Met het regenseizoen voor de deur (of eigenlijk al met één voet binnen) begint hier het toeristische laagseizoen.
En daarbij dus ook de lage prijzen voor accomodaties, waardoor we voor een relatief klein bedrag een hele villa voor onszelf hebben deze week. Allemaal een eigen kamer, een zwembad en volop ruimte, heel fijn!
In Ubud is meer dan genoeg leuks te doen. Zo voerden we deze week olifanten in Bali Zoo. Een supermooie dierentuin, met hele ruime verblijven. De interactie met de dieren in dit park is super leuk. Je merkt dat ze de intelligente dieren, zoals papegaaien, orang-oetangs en olifanten, prikkelen door contact met mensen.
Dat contact prikkelt twee kanten op, aangezien Ivy het maar niks vond, die dieren zo dichtbij. Zij zag alles liever in een kooi of achter een glazen wand.
We hebben enorm genoten, wat een toffe dierentuin. Heel ruim opgezet, tussen de tropische planten en palmbomen. En het bijbehorende waterparkje was een heel fijn toetje!
In het centrum van Ubud wemelt het van de leuke restaurantjes en winkels. Helaas hier ook veel bedelaars en straatverkopers, dat hadden we in Seminyak een stuk minder.
Een van de dingen die Ubud zo uniek maakt is de natuur. Groene rijstvelden, prachtige jungle-doorkijkjes en watervallen. We besluiten van laatstgenoemde een te bezoeken, mede geënthousiasmeerd door de plaatjes op Google, waar mensen op een vlot lekker baadden in het poeltje aan de onderkant. Dus, badkleding aan en gaan. Eenmaal alle trappen zwetend naar beneden getrotseerd (het idee dat we eerst een verfrissende plons gaan maken alvorens ze omhoog te klimmen is troostende gedachte) blijkt de eerste glimp van de waterval al prachtig.
Maar als we verder willen gaan lijkt de resterende route niet zo toegankelijk als gehoopt. Het laatste stukje tot aan het poeltje is off-road, klauterend over mossige stenen. En ook dat dobberen in het poeltje blijkt andere koek, als we iemand met een wapperende rode jurk op een bamboe vlot zien vechten tegen de stroming, in een poging de perfecte insta-picture te maken. Oké, een colaatje, even genieten van het uitzicht en bidden dat een van de kinderen zichzelf niet per ongeluk al spelende de afgrond in stort. En dan weer retour richting boven, gelukkig was de route in onze verbeelding langer dan in werkelijkheid.
Wij besluiten voor onze insta-pictures de watervallen te laten voor wat het is en zetten onze zinnen op de rijstvelden. Na de eerdere trapjes kiezen we dit keer voor de luiwammes versie, namelijk de rijstvelden bewonderen vanuit een zwembad. Naast het bekende (adults-only) zwembad bij Alas Harum -daarover later meer- is er nog een tweede, kleinschalige editie. Bij Tis Café hebben we minstens zo’n mooi uitzicht en de bengeltjes vermaken zich met andere kindjes.
Ook weer een leuk uitje, die, net als de overige activiteiten, noodgedwongen gedurende de eerste uren van de dag plaatsvindt.
Het regenseizoen is volop aan, dus houden we gedurende de ochtend een angstvallig oogje open richting de hemel. De regenval varieert van een klein miezertje tot urenlang hevige donderslag en alles ertussenin.
Op zondag kwam onze ‘vaste’ oppas Lillie weer. Kids blij en wij blij, want we hadden een dagje gepland naar Cretya, een soort zwembad/club/restaurant, adults-only. Lekker zonnebaden, genieten van de verkoelende zwembaden in de magische omgeving vol tropische begroeiing.
We verwenden ons zelf met een luxe dagbedje en namen de ‘minimum-spend’ voor lief. Met koffie, lunch en cocktails moeten we toch wel een eind komen vandaag. Het was een heerlijke, zonovergoten dag. Ultiem relaxen, beetje mensen kijken.
Daar is het echt een topplek voor, want het wemelt hier van de amateur-modellen, drone-vliegeniers en andersoortig influencer, allemaal op zoek naar die ene perfecte (duizendmaal eerder gemaakte) foto. Totdat de hemel opeens aardedonker kleurde. Zodra de eerste spatjes vielen snelde een groot deel van de bezoekers richting hun handdoeken en/of uitgang. Maar goed; wij hadden die minimum-spend nog niet gehaald hè. En we waren duidelijk niet de enigen die daarmee te kampen hadden, getuige de vele diehards die stug in het water bleven en hoopvol (of wanhopig?) nog een nieuw rondje bestelden. Terwijl de DJ onverstoorbaar verder draaide vanuit z’n overdekte booth, zagen de mensen in het water hun biertjes in de hand rap aangelengd worden met regenwater.
En als je dan besluit in het water te blijven, dan kom je op zo’n punt dat je niet meer terug kan hè. Dat het eens zo verfrissende water opeens een manier wordt om je warm te houden. En eruit gaan de boel alleen maar erger maakt. Dus zaten wij, en nog zo’n tientallen anderen, ‘gezellig’ in de jacuzzi terwijl het kletterde van de lucht. Die eens zo mooie insta-popjes veranderden in verlopen puppy’s met vlassig haar en dermate doorlopen ogen waar Ozzy Osbourne jaloers op zou zijn. En die foto’s zie je dan weer niet terug hè.
In de categorie hilarische en memorabele reiservaringen scoort deze namiddag toch vrij hoog.
We hebben heerlijk genoten van onze week in Ubud en sluiten af met een laatste keer Satay en Mee Goreng, onze favo’s inmiddels. Het is onwerkelijk dat we in totaal twee maanden in Indonesië zijn geweest. De tijd is echt voorbij gevlogen. Maar we zijn klaar voor een nieuwe bestemming, een nieuw land, nieuwe indrukken. Thailand, we komen eraan!
Ik zeg ook, Thailand ik kom er aan!!!
Zo leuk dat je heen gaat Linda! Ik wens je ontzettend veel plezier daar. En doe een dikke knuffel aan san en ar! En een kus aan de kids.
Wat weer een heerlijk verhaal om te lezen. Geniet in Thailand.
Op naar Thailand, en met zulke mooie avonturen beleven als in Indonesië. En je moeder, oma weet knuffelen
Weer genoten van je verhaal en foto’s. Veel plezier in Thailand.