Alle begin is moeilijk. Zo ook het reizen met een camper. Het ophalen kostte de nodige uurtjes, waardoor we besloten op te splitsen; Arjan en Colin bleven wachten bij de camperverhuur terwijl ik met de kleinste twee alvast boodschappen ging doen met de huurauto.
Riff en Ivy mochten weer samen in een dubbel-zitting/winkelwagentje. Die zie je hier heel vaak, en leuk dat ze dat vinden. We waren bijna klaar met inkopen doen toen we weer herenigd werden. Colin vertelde dolenthousiast hoe sommige kastjes steeds openzwaaiden tijdens het rijden, zijn inziens hilarisch. Gauw maar een rol ducttape toevoegen aan de winkelwagen dus.
Eenmaal op de parkeerplaats hadden we tijd om alles over te laden van huurauto naar camper, de boodschappen een plekje te geven en het betreffende klapperkastje dicht te tapen. Terwijl we hiermee bezig waren vroegen we ons af waar de buitenstoeltjes eigenlijk te vinden waren. Een belletje met de verhuur leerde ons dat we die blijkbaar apart hadden moeten bijhuren voor 20 dollar per stuk. Tja, gaan we dan nu een half uur terug rijden…? Of kopen we ze nieuw in het winkelcentrum, waar we tenslotte toch al staan. En zo waren we een half uur later een set gloednieuwe vouwstoelen en een klaptafel rijker.
We rijden vervolgens achter elkaar aan naar de autoverhuur, waar we zonder al te veel gedoe de auto inleveren. En dan rapido: on the road!
Het rijden in een camper is wennen, het is best een groot en log ding. En echt alles klappert oorverdovend, van het gasstel tot de kastjes. Af en toe raakt de tafel bij de kinderen los en ook de lade trekt zich weinig aan van onze dichtplakkunsten.
Dus een extra laag tape erop, en met behulp van een stapel handdoeken dempen we het rammelen hier en daar. Via de vlogs van een reisgezin heb ik de ultieme camperhack ontdekt. En zo voorzien we de tafel van een strook klittenband, evenals alle tablets, bakjes speelgoed, pennenbekers enzovoorts. Zo blijft het allemaal op z’n plek staan, ook als we een scherpe bocht of drempel meepakken. Helemaal trots op mezelf, ik voel me al een echte camper-bezitter.
Na een eerste lange dag rijden komen we aan bij een gratis kamperplaats (draait op kleine donaties) vlakbij de snelweg. Een parkje met allemaal gezellige veldjes vol campers en caravans. We sluiten ons bij de menigte aan en de kinderen gaan even de speeltuin in terwijl wij de laatste dingen uitpakken en een plekje geven. We staan hier vannacht zonder stroom en water, maar kunnen zo’n 2 nachten zelfvoorzienend vertoeven voordat we weer aan de kabel moeten om bij te laden. Het voelt zo gezellig dat dit ons huisje is voor de komende weken. Alles zit erin, van keukentje tot wc. We eten bij een sfeervol restaurantje aan de overkant van het veld, waar we na het eten een gratis overgebleven brood meekrijgen. Top plekje voor een eerste overnachting zo.
We slapen heerlijk, het bed is verrassend comfortabel. De dag erna klappen we vlot de spullen weer in (we besluiten het achterste bed maar gewoon opgemaakt te laten, want elke dag alles ombouwen tot zitje/bed… Het is vakantie hè jongens).
We gaan ook vandaag weer kijken hoelang het rijden goed gaat en tot waar we ongeveer kunnen komen. De kids deden het gisteren onderweg echt top. Het is enorm fijn dat ze tijdens het rijden aan tafel zitten en zo kunnen spelen en kleuren. Eerst maar weer de weg op en dan in de middag een camping zoeken. Nou, daar heb je wederom een beginnersfout. Het is hier het allerhoogste hoogseizoen. En aangezien zo ongeveer elke Australiër fervent kampeerder is, zijn alle campings langs de kustroute volgeboekt. Zelfs de gevonden gratis kampeerplaats bij een hotel blijkt bij aankomst al afgeladen vol. Uiteindelijk belanden we onze tweede nacht op een parkeerterrein naast een tankstation/pub/restaurant/lokale pizzaafhaal. Hier mogen we gratis staan, mits we een pizza bestellen. Top, doe er maar 4 dan. Het interieur én de inhoud van de jukebox zijn sinds 1980 niet meer ge-update en daarmee alweer bijna opnieuw hip. Het kan zo in een film, wat een ervaring weer dit.
Als we na het eten de camper in duiken doen we wat camping research voor de komende dagen zakt de moed ons wel een beetje in de teenslippers. We moeten voor de volgende dag sowieso een campingplekje mét stroom vinden op maximaal 6-8 uur rijden, maar waar we ook kijken, alles is vol, vol en nog eens vol dit weekend. We besluiten maar te gaan slapen en als eerste de volgende morgen een rondje te gaan bellen langs de campings of ze toevallig een vrij plekje hebben. Ik heb nog nooit zo vaak “Sorry, we’re fully booked” gehoord in een uur tijd. Ze hebben allemaal dezelfde boodschap.
Dus gaan we voor plan B. En boeken we een paar nachtjes op een camping in het plaatsje Casino, waar nog volop plek was. En zo arriveren we in een klein plattelands dorpje landinwaarts. Afgezien van de lokale modelspoorbaan (die we natuurlijk wel even bezoeken) is er weinig te beleven, maar we kunnen zowel de camper als onszelf prima bijladen hier. Dat was wel nodig na 4 lange reisdagen, waarin we totaal 2500 km hebben afgelegd. Dus genieten we van onze dagen, zittend op een klapstoel/spelend op een kleedje in de zon. Tussen de tropische vogels, dat blijft toch zo speciaal. We hadden niet verwacht dat al die papegaai-soorten in zulke grote getalen overal rondhangen. Heel tof om te zien.
Het echte campingleven zo hier, love it. Op zondag worden we rustig wakker, met een kopje koffie en live de eerste aflevering van wie is de mol vanuit bed. De dagen zo beginnen, op je gemakje, vind ik een van de grote voordelen van ons werkeloze nomadische bestaan.
We maken hier in Casino gelijk even gebruik van de WiFi om wat campings vooruit te boeken. Avondvullend programma waarbij we een paar keer precies het laatste beschikbare plekje/nachtje te pakken hebben. Ons budget hebben we helemaal maar aan de wilgen gehangen. Dat wordt vele pannetjes pasta pesto fabriceren op het gaspitje in de camper. Maar, we hebben superleuke campings geboekt en een mooie route bedacht.
En zo komt het allemaal weer goed met de bonnefooi-reizigertjes. Misschien in het vervolg toch maar eens wat verder vooruit plannen….?
Kamperen is en blijft zooo leuk🏕
Je schrijft je verhalen zo leuk;)
Echt alsof we er een beetje bij zijn;)
Veel plezier nog!
Zo leuk om te lezen 🙂