We hebben ‘m de bijnaam Foz gegeven. En dan hebben we het niet over de verrassing op pootjes in een hok bij deze Airbnb (daarover later meer). Maar over de naam van onze bestemming (een lastige als je het mij vraagt): Foz Do Iguaçu. Een stadje helemaal in het zuiden van Brazilië, bekend vanwege de beroemde Iguazú watervallen.
We hebben vanuit Bonito twee lange reisdagen te gaan. Iets dat met het matige wegdek van tijd tot tijd een uitdaging is. Met twee paar ogen houden we nauwlettend de weg in de gaten (leuke woordspeling). Want die gaten, kuilen en bulten in de weg zijn verraderlijk hier.
Wanneer we bijna bij de Airbnb zijn stuurt de host ons een Portugees berichtje waarin hij iets benoemt over zijn hond. Bij aankomst begrijpen we waarom. Achter in de tuin bevindt zich een afgeschermd deel met een stuk kippengaas en een hekje. En daarachter zit een grote rottweiler die ons hartelijk tegemoet gromt en het luidkeels op een blaffen zet zodra we het terrein betreden. Gezellig, we hebben blijkbaar ergens wat kleine lettertjes in de omschrijving over het hoofd gezien.
Het huis en de tuin zijn verder enorm comfortabel en vooral de veranda met buitenkeuken zijn heerlijk (en uit het zicht van de grommende hond, dus daar kunnen we heerlijk rustig zitten).
Het bevalt ons prima om steeds voor een langere tijd in een huis te zitten zo tijdens het reizen door Brazilië. Lekker even het reistempo omlaag en tijd om te niksen. Vanuit hier bezoeken we de grootste waterval ter wereld, de Iguazú falls.
Ons huurhuis zit in een afgelegen Braziliaanse wijk, maar zodra we ons richting dé beroemde trekpleister begeven wordt de omgeving ook steeds toeristischer. Waterparken, grote luxe resorts, diverse thema-parkjes/musea, er is genoeg vermaak.
Op internet hadden we al gelezen dat het tijdens het paasweekend druk kan zijn bij de watervallen, dus besloten we precies die dag te gaan. We houden tenslotte wel van een beetje gezelligheid.
Het viel eigenlijk alles mee en de hele wandelroute langs de verschillende delen van de waterval waren prima op ons gemak te bewandelen. Hoe verder naar het laatste, meest imponerende stuk, hoe drukker het werd. En helemaal aan het einde, bij de steiger die je vlak langs het meest daverende deel leidt, was het toch wel even file-wandelen. Wat een prachtige plek, zoveel kracht en natuurgeweld. Een waterval van dit formaat, die zich als een grote glooiende waterdeken over de rotsen drapeert, is mega surrealistisch. Zo’n plek waarvan je ’s avonds de fotos terug kijkt en denkt: er is geen enkel plaatje die kan illustreren hoe groots dit was. Prachtig.
We houden hier in Foz een gezellig paasweekend met eieren schilderen, een paasontbijt met mega grote choco-eieren en ’s avonds marshmallows op de grill.
En we pakken vanaf hier nog even de sponsorloop op locatie mee, voor het schoolplein van de kids. Super leuk om ook hier ons steentje bij te dragen!
Na het paasweekend besluiten nog een dagje op pad te gaan richting Argentinië. Foz is namelijk een grensplaats, tegen Argentinië en Paraguay aan.
We hebben op aanraden van de huisbaas de auto geparkeerd bij het duty-free winkelcentrum en pakken vanaf daar een taxi. We spreken met de chauffeur af dat hij de hele dag met ons meerijdt en ons ook weer terug vervoert tegen een prima prijs.
Eenmaal in de auto moet er eerst een speciaal documentje worden ingevuld met onze gegevens en paspoortnummers. Vanaf het winkelcentrum is de grenspost slechts één bochtje verder, alwaar we even kort in de rij moeten wachten voordat de taxi chauffeur onze paspoorten en het ingevulde velletje ter controle aan de douanebeambte in het loket overhandigd. Jawel, we mogen! Dus op naar het drielandenpunt vanaf de Argentijnse kant. Aangezien het daadwerkelijke drielandenpunt midden in de rivier ligt heeft elke kant zijn eigen editie van het ‘ drielandenpunt’ gecreëerd, wat eigenlijk meer een drielandenuitkijkpunt is. We hebben vanaf hier prachtig zicht over de rivier met daarachter het vasteland van Paraguay en Brazilië. Super leuk om te zien en onze taxichauffeur werpt zich ook nog eens op als (google-translate)gids en fotograaf.
We worden steeds gemakkelijker met het reizen en hebben geen idee van de wisselkoers omtrent de Argentijnse valuta. We proberen de waarde van de Argentijnse Pesos (bedragen in duizenden) in te schatten aan de hand van de benzineprijzen tegenover het lunchzaakje. Een liter benzine kost hier -net als in Brazilie- ongeveer een euro verwachten we, dus we weten ongeveer hoe betaalbaar de menu’s hier zijn.
Het is heel bijzonder om zo even in Argentinië rond te wandelen, al is het maar voor een dagje.
Tegen het einde van deze week maken we ons klaar voor een paar lange reisdagen. Eerst vliegen naar Sao Paolo en dan, na een nachtje vlakbij de luchthaven, een reis van 24 uur (met twee keer overstappen in Portugal) naar Nederland. In verband met m’n vaders gezondheid hebben we bewust een paar dagen Nederland tussendoor, om wat tijd samen te hebben. Inmiddels typ ik dit vanaf Zuid-Afrika, maar in de volgende blog meer over de doorreisweek!
En wat was het fijn om elkaar weer te zien❤️❤️