Met opperste concentratie en uiterste alertheid hielden we de uitgang van arrivals in de gaten. En jaaaaa daar was ze dan eindelijk!!!
In de auto kakelden de kids meteen honderduit tegen oma, aan een jetlag of lange reis geen boodschap.
Na een uurtje rijden arriveerden we in Ayutthaya, bij een sfeervolle kleinschalige accommodatie. Elk een eigen appartementje, aan een riviertje, tussen het groen. Helemaal top! En dubbel leuk; er kwamen knutsels van ons nichtje en zakjes pepernoten uit de tas!
Die avond gingen we te voet een restaurantje opzoeken. We passeerden wat Thaise huizen met heeeeel veel spulletjes, kleine winkeltjes en uiteindelijk het treinstation. Deze plaats heeft weer een hele andere sfeer dan waar we tot dusver zijn geweest. Een stuk meer Azië gevoel, meer puur of zo.
We eten naast het station met zicht op de arriverende treinen. Af en toe stopt er een boemeltreintje, met piepende remmen, tussen de reizigers. Geen afrastering, verhoging, slagboom, oversteekplaats of wat dan ook. Als we na het diner de sporen over moeten voor onze terugreis komt een ober van het restaurant even helpen oversteken tussen de treinen door.
Mams eerste volle dag besteden we in het historische centrum van de stad. We bezoeken de Wihan Phra tempel met 13 meter-hoge bronzen buddha. Ooit stond het beeld in de open lucht, maar later is er toch een huisje voor hem omheen gebouwd. Prachtig om te zien hoe mensen hier hun geloof beleven, offers brengen en knielen voor de heilige beelden. Het voelt toch ook een beetje als een ongenode gast op andermans feestje, als we zo door hun tempel lopen.
We bekijken ook de ruïnes van wat ooit de paleistempels en -tuinen waren. Voor de kids heel verleidelijk om af en toe uit automatisme een stoepje/muurtje mee te pakken, maar op een plek waar elke steen heilig is mag dat natuurlijk absoluut niet. De oude binnenstad staat op de UNESCO werelderfgoedlijst en we passeren nu en dan een bordje waarop staat dat het verplaatsen of meenemen van een steen kan leiden tot gevangenisstraf.
Het mos en groen op de verweerde stenen laat een glimp zien van de verstreken eeuwen. Een prachtig gezicht.
We bekijken ook nog even de olifanten die door de straten marcheren. Een vreemde gewaarwording, hoe ze over het asfalt sjokken, tussen de passerende brommertjes. Een ritje erop laten we aan ons voorbij gaan.
Na twee dagen maken we ons plan voor de komende week. We zitten een beetje ongunstig qua regenseizoen dus besluiten in centraal Thailand te blijven, allereerst naar het eiland Koh Chang. Een rit van 5 uur plus nog een stukje met de boot. We kunnen onze auto meenemen op de ferry, dus dat is makkelijk.
We installeren ons eind van de dag op het resort, aan het zwembad. Heerlijk! Zo besteden we ook de dag erna: smeren en keren. We brengen ook onze reisvrienden weer een bezoekje, want die zitten een aantal resorts verder. Achter in de laadklep van de taxi, huppa!
We komen nooit meer van elkaar af zeggen we gekscherend. Maar het was weer enorm gezellig!
Hier op het tropische Koh Chang vieren we deze week ook Colin zijn 8e verjaardag. De avond ervoor sluipen we de hotelkamer rond met slingers, ballonnen en plakband, want sommige tradities houden we ook hier in ere.
We hebben toegang tot het waterpark van een ander resort geregeld en vermaken ons, na een ontbijt mét cadeautjes, de hele ochtend bij de glijbanen.
We weten zelfs een heus Spiderman verjaardagstaartje met naam te regelen! En dat er in de namiddag regen valt komt de jarige job wel goed uit. Kan hij mooi even zijn nieuwe spelletjes voor de switch uitproberen. En ook de resort-staf (die natuurlijk op dag 1 al te horen kregen dat hij bijna jarig is) zijn het feestje niet vergeten en komen nog een taartje brengen!
Die avond zoeken we een leuk tentje om te eten en vinden er zowaar een waar ze frikadellen en kroketten verkopen. Het is een Nederlands-Thias restaurant, gerund door een Thaise dame, die weduwe blijkt te zijn van een Nederlander. Dat verklaart de veelzijdige menu-kaart. Dus ja, patat met frikandel op je verjaardag in Thailand. Wel een ietwat pittige frikandel met Thaise kruiden, maar toch, het gaat om het idee.
Als Colin die avond naar bed gaat is hij er onbetwist van overtuigd dat hij elk jaar wel jarig wil zijn op reis.
De dag erna is de Thaise feestdag Loy Kratong, ook wel het lichtjesfeest, dat gevierd wordt bij de twaalfde volle maan van het jaar. Het resort is vrolijk versierd en voor de kinderen zijn er allerlei spelletjes te spelen. We maken een traditioneel Kratong bootje van een schijf bananenplant, gedecoreerd met bladeren, bloemen, wierook en een kaarsje.
Later die avond nemen we deel aan het diner, met traditionele Thaise dans, muziek en eten. En dan volgt het hoogtepunt, waar het die dag allemaal om draait; het te water laten van onze Kratong bootjes. Door de harde wind waaien de kaarsjes snel uit, maar het is alsnog een speciale belevenis, en prachtig om te zien. De stammetjes nemen onze wensen mee de zee op en ook het personeel van het resort loopt om beurten naar de branding om hun bootjes en wensen weg te brengen. Het is echt heel bijzonder om mee te maken, zo samen, vindt ook m’n mams.
De volgende dag besluiten we wat meer van het eiland te gaan bekijken. Eerste stop: een wandeling naar de waterval. Met eindelijk onze draagzak (bedankt mam!) gaat het toch een stuk makkelijker. Hoewel…. Deze ezel is wederom aan de wandel op teenslippertjes, dus het laatste glibberige stukje hou ik even voor gezien. En nu m’n moeder er toch is; ik heb haar plechtig moeten beloven wandelschoenen te gaan aanschaffen. Al vergaat het leven mij al 16 weken lang prima op lauter flipflops.
Na de jungletocht besluiten we een stukje verder te toeren. We stoppen bij een mooi uitzichtpunt, waar de nieuwsgierige aapjes al op wacht staan.
Vervolgens lunch op ‘white sand beach’, tja, moet ik daar nog iets aan toevoegen?
We hebben heerlijke ontspannen dagen gehad hier en plannen de komende dagen wederom een eilandbezoekje in. Koh Samet wordt onze volgende bestemming! Op naar nog meer gezelligheid, strand en zon met elkaar!
Ayutthaya en Koh Chang waren heel bijzonder en heerlijk om te zijn😍
Wat gaaf weer, herkenbare foto’s. Wat een genieten.💖😘👍