We komen na een soepele nachtvlucht aan op Braziliaanse bodem! Rio!
De taxi-chauffeur die ons naar Copa Cabana rijdt is in opperbest humeur, het lijkt hem niets te deren dat het pas 6 uur is op deze zondagmorgen. Hij wijst ons onderweg op de suikerbroodberg, het Christusbeeld en de favelas. We worden keurig afgezet bij onze airbnb voor de komende week, waar we een uur te vroeg zijn voor het ‘vroege’ inchecken. Dus staan we voor het hek van het appartementencomplex, smoezelig, slaperige kapsels en volgestouwde tassen. We zijn haast niet van de gemiddelde zwerver elders in de straat te onderscheiden.
Terwijl we daar zo een beetje staan/zitten te hangen komt er een oudere dame met haar kleinzoon het hek van het appartementsgebouw uitgelopen. Ze maakt een praatje met ons en spreekt redelijk Engels. Iets dat hier erg uitzonderlijk is, ontdekken we later. Ze is heel enthousiast om deze blonde kindjes op haar stoepje te zien en vindt dat de beveiliger ons maar alvast binnen moet laten. Iets dat hij (logischerwijs) niet doet, want in zijn ogen zijn we gewoon een stelletje Hollandse zwervers, waartegen hij de inwoners van de keurige residentie moet beschermen.
Ze is zo lief en hartelijk en vertelt ons dat ze naar de kerk onderweg is en voor ons zal bidden. Wat een liefde en warmte!
Een uurtje later is dan eindenlijk het moment supreme, onze host komt aangescooterd en laat ons binnen in het sfeervolle kleurrijke appartement. Eerste prioriteit: even een paar uur bijslapen!
We zitten op 100 meter vanaf Copa Cabana strand en verkennen de boulevard. We lopen over het iconische tegeltjes mozaïek en zien hoe de namiddag plaats maakt voor de avond. De strandstoelverhuurders klappen hun spullen in en laden alle stoelen op aanhangers. De terrasjes aan het strand lopen vol en overal klinkt heerlijke Braziliaanse muziek, al dan niet vertolkt door een live formatie. In de avond verandert het strand in een open lucht sporthal, waar tal van verenigingen hun eigen veldje hebben. Van strandvoetbal-training voor de kleintjes tot een potje senioren beachvolley en alles ertussen in vindt hier plaats onder te tl-stralen op het nog warme zand. De sfeer hier aan Copa Cabana is heel relaxt en niets doet vermoeden dat je in een van de meest criminele steden ter wereld bent. Zo zie je maar dat de wijk waarin je je bevindt een groot verschil kan maken.
We hebben hier een rustig weekje. We zitten laag in de energie en onze gedachten zijn ook veel bij de situatie thuis. Verder dan een beetje wandelen en strandhangen komen we niet. Afgezien van een tripje naar de beroemde Christus de verlosser, die kunnen we natuurlijk niet overslaan!
We pakken het trammetje die je in 20 minuutjes omhoog de berg op brengt. En daar zijn we overdonderd! Ten eerste door de enorme grootte van het beeld, wat een enorm betonnen gebouw! Ten tweede: wat een geweldig uitzicht over Rio, en wat leuk dat we al wat dingen herkennen waar we gelopen hebben.
En tenslotte: Wát een mensenmassa! We zijn zeker niet de enigen die deze enorme versie van Jezus Christus willen bewonderen. Ivy bekijkt het geheel met een diepe frons en vraagt zich hardop af wáár Jezus dan is. En bovenal, waar z’n kribbetje dan staat? In haar beleving gingen we naar het kindje Jezus kijken…
We bekijken Ipanema strand en ervaren hoe het hier allemaal iets chiquer is dan het naastgelegen Copacabana. Beiden gezellig en sfeervol maar toch een iets andere sfeer. We wandelen in een klein uurtje terug en zien bij de straat van ons appartement twee politiewagens en een hoop toeschouwers staan. Als ik nog eens goed kijk denk ik een groot roze dekentje te zien, met daaronder wat hobbels. Ik krijg er een onheilspellend kippenvel-gevoel van, en later lezen we een nieuwsbericht dat er een vrouw van begin 30 met haar fiets onder een vrachtwagen terecht is gekomen en het helaas niet gered heeft. Brrr… Een straat die zo bruisend is krijgt opeens een ander gezicht zo.
We wisselen zelf koken (fijn zo’n appartementje!) af met restaurantjes pakken. Het boodschappen doen is soms een uitdaging, alles is in het Portugees (kennen we geen woord van) en maar weinig mensen spreken Engels. Maar degenen die het wél spreken bieden overal direct aan om te helpen en te vertalen, super lief.
Het uit eten is hier heerlijk! Fijne sfeer in de restaurantjes (die aan het strand zijn onze favoriet) en heel veel lekkere (vlees)gerechtjes om te delen. En die Braziliaanse hits, love it! Binnen notime heb ik de halve playlist ge-shazammed en aan m’n eigen Spotify lijstje toegevoegd.
We kunnen na de eerste week Brazilië alvast stellen dat we hier een fijne vibe ervaren. Gezelligheid, terrasjes, enthousiaste vriendelijke mensen. Goed gevoel over! Op naar meer Brazil!
Wat een imposant beeld en een prachtig uitzicht❤️🥰
Wat mooi om te lezen.