Campo Grande, met de roodbruine grond en de blauwgele ara’s die rakelings langs je balkon scheren. We halen hier onze huurauto op en verblijven twee nachtjes in een hotel in de stad. Lekker wandelen door het stadspark en ‘s avonds uit eten bij een kids-restaurant dat ons verdacht veel doet denken aan ons vertrouwde Vuurland. Een klim/klauter-speelhoek mét oppas en een grote verklede leeuw als mascotte. Dat is een van die dingen die we op de een of andere manier niet hadden verwacht hier in Brazilië.
We rijden vanuit hier in 4 uur naar Bonito, een plaatsje met tal van mooie plekjes en toeristische attracties in de buurt. Zodra we het stadje inrijden stuiten we op een flinke drempel, waar de onderkant van de auto met een hels kabaal overeen schraapt. Iets dat vanaf dat moment een dagelijks ritueel beloofd te worden, want de drempels hier zijn echt ongekend en niet gemaakt voor het lage sportieve modelletje dat wij hier rijden.
We hebben in Bonito een fijne airbnb gehuurd; een ruim nieuw huis in een buitenwijk. Het is zo leuk om ergens even ‘tijdelijk’ te wonen, en zeker in deze plaats. Na een paar dagen hebben we een vaste supermarkt, lievelingsrestaurant en bepaalde routines. Het is een plaats waarin het zelfs best te visualiseren is om hier te wonen!
Tijdens onze eerste dagen slaan we wat knutselspullen in, want de kindjes hebben dringende behoefte weer eens te fröbelen. Naar mate we langer op reis zijn merken we dat dit soort weken ook heel fijn en belangrijk zijn. Lekker knutselen, het speelgoed royaal door de slaapkamer laten slingeren en ons eigen potje koken. Nou, dat kan hier prima! Meerdere keren staat er biefstuk op het menu, want dat verkopen ze alleen per hele kilo waar je meteen een paar dagen van kan eten. Wel zelf nog te verwerken/portioneren/schoonmaken, maar tegen een prijs waar je in Nederland net een flinterdun lapje voor hebt.
We ontdekken het gezellige centrum van Bonito en merken dat de mensen hier zo ontzettend vriendelijk zijn. De taalbarriere is wel een ding, maar met handen/voeten, een glimlach en Google Translate komen we een heel eind.
Omdat je alle excursies en tickets hier via een toeristenbureautje moet boeken (niks kan aan de kassa) regelen we meteen wat uitstapjes. Een van die dingen is een bezoekje aan Preia da Figueira, een gezellig meertje met zwembad. Je kunt er kanoen, suppen, snorkelen en bovenal lekker relaxen.
Preia da Figueira ligt een half uurtje buiten Bonito en de weg ernaartoe is onverhard. Dat is voor ons sportieve lage stadsautootje niet zo’n fijne bijkomstigheid, maar voor onszelf daarentegen wel. Want wat een prachtige omgeving! Het oranjerode zand, de bomen in alle groentinten onder de helderblauwe lucht maken het net een wenskaartje. En dat daar dan doodleuk ara’s en toekans overvliegen is helemaal gaaf!
Over ara’s gesproken; een andere excursie is die naar Buraco das arraras. En hoewel ons bij het reserveren van de excursie duidelijk is gezegd dat we dichte schoenen moesten aandoen heeft onze onverschillige vakantiemodus er toch voor gezorgd dat 3 van de 5 gezinsleden op slippers aangesjokt kwamen. Gelukkig hadden ze leenschoenen; rubberen zweet-instappertjes die we voor 3 euro per persoon mochten huren.
Als enige niet-Portugees sprekenden kregen we een extra gids mee tijdens de wandeling, die als vertaler zou fungeren tussen ons en de opper-gids. Dat begon al goed, de Portugeessprekende gids begon minuten-lang in hoog tempo te ratelen, druk op een informatiebord te wijzen en toen wij verwachtingsvol keken naar onze ‘Engels-sprekende’ gids was de vertaling: Oké, this is not important to you, lets continue. Gelukkig had de beste man wel een verrekijker mee die we mochten lenen en zo was zijn aanwezigheid niet geheel voor niets.
Maar eerlijk gezegd kwamen we ook niet voor de verhalen, maar vooral voor het uitzicht! Want men wat was dat mooi! Een enorme sinkhole (de grootste van Zuid-Amerika), met knalrode rotswanden is het thuisfront van tientallen Ara’s die hun nestjes in de rotswand bouwen. Het uitzicht was al fenomenaal zonder de fladderende vriendjes, maar observeren hoe de ara’s rondfladderen en klauteren hier is echt heel tof. We wandelen een uurtje en bezoeken twee viewpoints. Mega gaaf. En zo komt week 1 in Bonito alweer tot een einde. Op naar een nieuwe week met nog meer leuke uitstapjes!
Prachtig!
Wat gaaf. Prachtig , hoor